10 - فقاع ( مسأله 116 ) فقاع كه از جو گرفته مىشود وبه آن آبجو مىگويند نجس است ، وغير فقاع مانند آبى كه بدستور طبيب از جو مىگيرند ، وبه آن ماء الشعير مىگويند پاك مىباشد . ( مسأله 117 ) عرق جنب از حرام پاك است ، وبنابر احتياط مستحب نماز با آن نخوانند ، ونزديكى با زن در حال حيض حكم جنابت از حرام را دارد . ( مسأله 118 ) اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است - مثلا در روز ماه رمضان ، با زن خود نزديكى كند - عرق أو حكم عرق جنب از حرام را ندارد . ( مسأله 119 ) اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد ، وبعد از تيمم عرق كند ، حكم آن عرق ، حكم عرق قبل از تيمم است . ( مسأله 120 ) : اگر كسى از حرام جنب شود ، وبعد با حلال خود نزديكى كند ، احتياط مستحب آنست كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد ، وچنانچه أول با حلال خود نزديكى كند وبعد مرتكب حرام شود عرق أو حكم عرق جنب از حرام را ندارد . ( مسأله 121 ) عرق شتر نجاستخوار وهر حيواني كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده ، اگر چه پاك است ، ولى نماز با آن جايز نيست . راه ثابت شدن نجاست ( مسأله 122 ) نجاست هر چيزى از سه راه ثابت مىشود : ( ( أول ) ) : آن كه خود انسان يقين كند كه آن چيز نجس است ، واگر گمان داشته باشد چيزى نجس است لازم نيست از آن اجتناب نمايد . بنابر اين غذا خوردن در قهوه‌خانه‌ها ومهمانخانه‌هائى كه مردمان لاابالى وكساني كه پاكى ونجسى را مراعاة نمىكنند در آنها غذا مىخورند ، اگر انسان يقين نداشته باشد غذائى را كه براي أو آورده‌اند نجس است اشكال ندارد .